Archives

All posts by Margreet BT

Eindelijk kan ik alleen op stap. De Nidaros Kirke heb ik uitgebreid van binnen bekeken. Veel glas in lood en een prachtig orgel. In tegenstelling tot Nederlandse kerken was het lekker warm.

Ik was net op tijd terug om naar het schaatsen (1000 meter dames) te kijken. Het was een fantastische wedstrijd met binnen tien minuten twee maal een olympisch record en goud voor Jutta Leerdam en zilver voor Femke Kok.

Op dinsdag begon het een beetje te sneeuwen. Het lijkt wel een sprookje. Ik ben (alweer) bij de Starbucks koffie gaan proeven. De Starbucks zit in een grote boekhandel. De baristas zijn ontzettend aardig, vragen waar ik vandaan kom en feliciteerden met het schaatssucces. Op het plein staan diverse kerken en in de winkelstraat zijn de bomen met lichtjes versierd. Er zijn talloze tweedehands winkeltjes. Kijken kijken niet kopen dus.

40-45

Een paar jaar geleden hebben we de musical Soldaat van Oranje gezien in Noordwijk. Ik was onder de indruk en genoot van de leuke avond. Als verjaardagscadeau mocht ik dit jaar van de jongens een middagje naar de musical 40-45. Het was in Barneveld, dus vlak bij. Hans was mijn chauffeur, maar hoefde niet mee naar de voorstelling.

Binnen in het gebouw leek het op een enorme plantenkas met veel licht. Er waren veel mensen van mijn leeftijd en ouder. Mijn plek op de tribune was voortreffelijk, halverwege de hoogte van het gebouw langs de trap met één persoon naast me. De koptelefoon was ook fijn en niet lastig. Een vertoning van twee uur lang met allerlei spannende dingen als rijdende tribunes, vliegtuigen en tanks, vuur, schieten, licht en een onverwacht einde dat ik niet ga verklappen maar erg goed was. Ik heb genoten. Als toetje kreeg ik 20% veteranenkorting.

prei

Het verbouwen van prei was geen succes. We hebben de zielige plantjes maar laten staan. Deze zomer werden we verrast door prachtige grote bollen die weken goed blijven. Het grootste deel staat nog in de tuin en heeft daar een grote aantrekkingskracht op hommels en bijen.

naar Parijs

Oorspronkelijk was het plan met de auto naar Parijs te gaan. Milieustickers en hoogte van parkeergarages deden ons besluiten om met de trein te gaan. Vanmorgen vertrokken we naar Helmond, waar Laurens vijf dagen op onze auto gaat passen. Vanaf station Helmond ’t Hout begonnen we aan onze tocht richting Paris met steeds een luxere trein. Eerst met de sprinter naar Eindhoven, daarna met de intercity naar Breda, de Eurocity naar Brussel Zuid en tenslotte de Eurostar naar Parijs Noord en niet te vergeten de lokale RER trein die ons vlakbij ons hotel bracht.

We reisden op 65+ tarief en daarom onze belevenissen door de bril van bejaarden.

Hoe verder we naar het zuiden gaan, hoe gezelliger het wordt.

In Breda kon Hans niet door de poortjes met zijn barcode. Het bleek dat zijn beeldscherm niet genoeg licht had en dat er uitgezoomd moest worden.

In de Eurocity tussen Breda en Brussel ging het alarm af omdat een passagier de buitendeur open wilde doen in plaats van de WC deur

Er zijn slechts twee oplaadpunten in een coupé 1e klas,

de lichtkrant in de Eurocity werkt voor geen meter en de hele coupe vraagt zich af waar we nu eigenlijk zijn.

De Eurostar vertrok 20 minuten te laat uit Brussel, maar hij reed wel lekker door met een Max Verstappen tempo van 300+ km per uur. Onderweg een lekker hapje en een drankje. Voor het eerst vond ik het niet erg om achteruit te moeten rijden.

We boffen maar dat we in Montreux zijn. Hans boft iets minder omdat hij overdag in een vergaderzaal zit, maar voor mij is het flink genieten. Het Royal Plaza hotel ligt aan de boulevard langs het meer van Genève en als je daar loopt is het alleen maar: hoog Sammy kijk omhoog Sammy want er staan hier prachtige bomen in allerlei varianten. In ochtend is het nog wat mistig. Het is windstil en later op de dag komt de zon te voorschijn. Waar ik ook heen ga: het uitzicht is prachtig. Van al die positiviteit wordt je vanzelf al ontspannen en ik heb het erg naar mijn zin. 

Op woensdag is het gebruikelijke uitstapje met diner. Deze keer kregen we een rondleiding in het kasteel van Gruyères. Na de rondleiding was er een aperitief in de kasteeltuin. Ons diner was in het middeleeuwse stadje Gruyères en jullie raden het al: Het was een Zwitserse kaasfondue moitié-moitié. Dat betekent de helft Gruyère kaas en de helft Vacherin kaas. Er werd goed(e) wijn geschonken, want bier en andere koolzuurhoudende dranken schijnen niet goed samen te gaan met kaasfondue. We deelden onze tafel met een stel Polen en dat zorgde voor geanimeerde gesprekken. Ook het toetje was heerlijk: meringue die je kon bestrijken met een calorierijk smeersel dat het midden hield tussen boter en room.

Op donderdagmorgen moest Hans nog vergaderen en rond de middag vertrokken we richting Nederland. Jammer genoeg zorgde een Nederlandse vrachtwagen die dwars over de snelweg lag voor een oponthoud van een uur. In het Duits heet de wegafsluiting “vollsperrung”. Uiteindelijk waren we om 22.00 uur weer thuis.

Het hotel is erg groot met meerdere plekken waar je kunt zitten met prachtig uitzicht als het regent. Je kunt er lekker lezen, je mobiel opschonen e.d. met een muziekje op de achtergrond en radioamateurs die je vriendelijk toeknikken. Ik mag Kroaten wel, ze zijn gastvrij, groot, sportief, aardig, houden van een borreltje en iedereen kent Hans van zijn voorzitterschap. Ze zijn ook blij om elkaar weer te ontmoeten. Zojuist een praatje gemaakt met Laila HZ1HZ, een Saoedische prinses (of zo), een heel aardige vrouw. Inmiddels schijnt hier de zon. En de meeuwen doen tikkertje in het zwembad.

Voor de lunch gingen we weer naar het stadje, waar we deze keer in een smal steegje gingen lunchen. Hans nam hetzelfde als gisteren en ik een omelet. Uiteraard dronken we er een lekker glaasje wijn bij.

En toen won ik ook nog een prijs bij de loterij, ik voelde het al aankomen en had mijn tas op de grond gezet. Maar liefst een groene Polo en een donkerblauw Jack, alletwee zijn ze te groot maar passen Hans precies. De pubquiz was heel spannend. Twee deelnemers hadden hetzelfde aantal goede antwoorden en wat er ook gevraagd werd, het bleef een gelijk spel. Hans heeft ze geholpen: Toevallig was Dragan 4O4A jarig en op Hans’ vraag hoe oud Dragan was geworden moesten ze alle twee gokken. Florian OE3FTA ging aan de haal met de hoofdprijs: een gratis verblijf tijdens de 4e ICC.

Na het uitstekende ontbijt schijnt de zon en ik maak een wandeling langs de golf van Venetië. Om 11.30 uur kregen we ons tweede welkomstdrankje van de conferentie en heb ik de gelegenheid om gezellig wat te praten met enkele vrouwelijke zendamateurs. Na het uitstekende ontbijt schijnt de zon en terwijl Hans naar presentaties luistert, loop ik langs de golf van Venetië. Er is veel wind en de golven spatten flink omhoog, wel mooi zo met zwarte wolken en azuurblauwe zee. Daarna lopen Hans en ik langs het water naar Poreč op zo’n 3.5 km van ons hotel. Net voordat het begon te regenen vonden we een plekje op een overdekt terras waar we de lunch gebruikten. Hans nam ligne met blitva (octopusjes met snijbiet en aardappelen) en ik nam spaghetti carbonara. Helaas hielden we het op de terugweg niet droog. De tijd vliegt en voor we het wisten zaten we alweer aan het diner.

Vandaag wordt de hereniging van Duitsland gevierd. Dat deed me herinneren aan ons reisje naar het “oude” Oost Duitsland in 1990. Met een kleine Chrisje kwamen we in een andere wereld met oude gebruiken, het leek wel naar 40 jaar terug, vervoer met paard en wagen, mooie oude gebouwen, verwarming met veel rook uit de schoorsteen, grote velden met gewassen en slechte wegen. 

Vanwege die Duitse feestdag ging het heel vlot tot voorbij München. Helaas gingen de Duitsers massaal op pad. Er viel veel regen en er stond een stevige wind onderweg naar Poreč. Af en toe werd er “Blockabfertigung” gebruikt als middel om ergere files te voorkomen. Zeven uur later kwamen we aan op onze plaatst van bestemming, Hotel Laguna Materada in Poreč , Istrië. Het is een all-in hotel maar zo buiten het seizoen valt het ons erg mee. Het personeel is erg vriendelijk en behulpzaam, zelfs nu het toeristenseizoen achter de rug is. Na een kort welkomstpraatje met een glas champagne was er een prima buffet. De zendamateurs werden geconcentreerd aan een kant van de gigantische eetzaal, vlakbij de tap met gratis bier en wijn.

Vanmorgen na de ochtendspits zijn we vertrokken richting Istrië. De reis gaat in twee etappes en onze stop halverwege is in Hotel Günter in Lenting net boven München. We moeten nog even wennen aan de andere indeling in onze Ford Ranger, die geen stoelen voor achterpassagiers heeft. Daarom besloot ik op het laatste moment een kleinere maat koffer mee te nemen. Volgens Hans is het totale volume ongeveer hetzelfde.

De auto rijdt prima en je kunt merken dat ie een generatie jonger is dan onze oude Navara.

De reis verliep voorspoedig totdat we in de buurt van Neurenberg kwamen. Daar kregen we te maken met dikke files die voor anderhalf uur vertraging zorgden. Gelukkig hoefden we niet de andere kant op. Daar was het fileleed nog veel erger. Keurig voor etenstijd arriveerden we in ons hotel waar we om zes uur aan tafel konden in het Griekse restaurant. Gyros schotel voor mij en gyros/calamares voor Hans. Uiteraard kregen we ouzo (zelfs twee) van het huis.

Gisteren zijn we naar de verdronken Zwarte Polder tussen Nieuwvliet en Cadzand gefietst en hebben daar wat over het strand gewandeld. We waren niet de enige wandelaars en kwamen heel veel mensen tegen die met de wandeltocht van Cadzand naar Breskens bezig waren. Vervolgens zijn we terug gefietst naar het strand bij Groede, waar we een verlate pizzalunch hadden. In de winkel van de grote camping die vlak bij onze hele kleine camping ligt hebben we barbecueworstjes gekocht, die samen met paprika, tomaat en ui werden geroosterd.

De dag begon vandaag bewolkt, maar al snel werd het zonnig. Het strand ligt op twee en een halve kilometer fietsen. Een prima bestemming voor de warmste 1 september sinds het begin van weten wij wat voor telling. Eerst gingen we lunchen bij paviljoen Van Houten, waar leuke muziek uit onze jonge jaren werd gedraaid. Eenmaal op het strand begonnen we dicht bij de waterlijn, maar toen het vloed werd zijn we verhuisd naar de duinen. Er was genoeg te zien op het behoorlijk volle strand, maar ook op de Noordzee met volgeladen containerschepen, zeilbootjes en surfers.