Vandaag hebben we zo’n 42 km lekker gefietst. Het was prachtig weer, 26 graden, weinig wind. Onze bestemming was Domburg, in onze jonge jaren was dit voor ons en een grote groep vrienden en vriendinnen de favoriete Pinkstervakantie-stek. Later gingen we ook met onze kinderen in de bolderwagen naar het strand in Domburg. Domburg is sinds die tijd flink gegroeid. In het stadje zijn pleintjes, winkeltjes, hotels en cafeetjes. Het doet ondanks dat er meest Duits wordt gesproken, erg knus aan. Vanaf de hogere duinen heb je een prachtig uitzicht over de blauwe zee. Ons weerzien met Domburg vierden we met een kibbeling plus frites lunch mmmm… De terugtocht ging toch iets moeizamer dan de heenweg.
op reis
Het is heel mooi weer en de Pinksterdrukte is voorbij. Een prima gelegenheid om te kijken of alles in onze camper compleet is. We gaan het zien op camping de Schoone Waardin in Ritthem bij Vlissingen. Na twee uur rijden waren we bij de AH in Vlissingen, om daar de laatste benodigdheden voor het avondeten te kopen. Precies on 14 uur kwamen we aan bij de camping, waar ons welkomstdrankje al klaar stond. Onze campinguitrusting was inderdaad niet compleet. Geen theedoek, geen oprijblokken en maar één gaspit die fatsoenlijk werkte. Een klein schroevendraaiertje had kunnen helpen. Ook niet meegenomen!
Eigen internet toegang hadden we wèl meegebracht. Starlink met meer dan 200 Mbps down is een stuk sneller dan het camping 4G netwerk.
Na het eten hebben we een korte wandeling langs de Westerschelde gemaakt. Afgezien van een heel groot containerschip viel het aantal boten wat tegen. En wat maken die schapen een herrie!
Vandaag waren we te gast bij de Koningklijke Unie van Belgische Zendamateurs, die hun jaarlijkse vergadering traditiegetrouw hielden op de zaterdag voor moederdag. In het verleden hebben we talloze van deze vergaderingen bijgewoond en we bewaren fijne herinneringen aan de heel gezellige diners. Gelukkig waren onze Belgische vrienden ons niet vergeten en ook zonder officiële IARU of VERON functie konden we erbij zijn in de citadel van Namen. Als altijd was het eten uitstekend met scampi vooraf, speenvarken als hoofdgerecht en voor Margreet zelfs twee toetjes: tiramisu en tarte tatin. De aanwezige dames werden verrast met een vervroegd moederdagcadeau in de vorm van een prachtig boeket. Gelukkig hoefden we die avond niet naar huis te rijden en na een prima nachtrust in het Ibis Styles hotel met een gezamenlijk ontbijt met de andere buitenlandse gasten en onze gastheren en-dame zijn we weer richting Nederland gegaan.
Ik slaag er nog steeds niet in de toegangspoort open en dicht te maken. Soms helpt het om er flink aan te morrelen.
Op de meeste toppen staat hier een kerk. Vandaag waren we op de Puig de Bonany met een kerk met mooie glas in loodramen en prachtige kerkmuziek. Daar word je stil van en ik denk weer aan mijn vader die in zo’n koor zong, waarvan ik de muziek pas later ging waarderen.
Onze tweede top was Santuari de Cura. Op de weg er naar toe waren weer veel wielrenners op een steil en smal haarspeldbochtig weggetje met bomen langs de kant.
Boven op de top was een restaurant en we konden heerlijk in de zon zitten op schoon grasveld.
Palma was een beetje druk. We hebben heel even geprobeerd een parkeerplaats te vinden en zijn toen snel verder gereden.
Na het ontbijt zijn we naar de Santa Magdalena gereden, waar we na een korte wandeling SOTA EA6/MA-060 hebben geactiveerd. We zijn ook nog even in de bijbehorende kerk geweest. Daarna zijn we naar Fornalutx gereden. Volgens een van de reisgidsen is dat het mooiste dorp van Spanje. Wij zijn geen Spanje kenners en kunnen er niet over oordelen.
We zijn ook nog bij een outlet geweest waar ik een North Face sportbroek heb gescoord. Het is vandaag 26 graden en het water in ons zwembadje is inmiddels 21 graden. Dat moest even worden getest.
Een wat cryptische titel. DXFC staat voor het aantal DXCC entiteiten (landjes) waar een radioamateur is geweest. QRV geeft aan of hij daar ook heeft gezonden.
De Balearen tellen als aparte DXCC entiteit. Voor mij nummer 99. Het aantal landen waarvandaan ik heb gezonden staat nu op 92.
Vanmorgen zijn wij naar de Noordwestpunt van Mallorca gereden en zijn daar actief geweest van de Talaia d’Albercutx. Nederland een fietsland? Vergeet het maar. Op Mallorca stikt het van de wielrenners en ze rijden allemaal in de weg.
Op de terugweg kwamen we in de vestingstad Alcúdia met heel veel smalle straatjes terecht.
Vanmorgen zijn we vanaf Eindhoven naar Palma de Mallorca gevlogen. Nadat we onze bagage van de band hadden geplukt zijn we bij Hertz een auto gaan halen en we reden naar buiten met een Lynk & Co SUV. Het was even lastig om het geheel zonder gebruiksaanwijzing aan de praat te krijgen en verder bemoeit deze auto zich overal mee. Als je een keer gaapt krijg je meteen opdracht om koffie te gaan drinken.
We hebben een Air B&B gehuurd net buiten Santa Margalida. Het zwembad lijkt op de foto veel groter dan in werkelijkheid, meer een grote hottub met koud water. Er is een mooie tuin met fruitbomen, vijgenstruiken en olijfbomen. We zijn inkopen gaan doen bij de Aldi in Can Picafort, aan de Oostkant van het eiland. Daarna hebben we de houtkachel lekker opgestookt en een heerlijke maaltijd gemaakt.
Eindelijk kan ik alleen op stap. De Nidaros Kirke heb ik uitgebreid van binnen bekeken. Veel glas in lood en een prachtig orgel. In tegenstelling tot Nederlandse kerken was het lekker warm.
Ik was net op tijd terug om naar het schaatsen (1000 meter dames) te kijken. Het was een fantastische wedstrijd met binnen tien minuten twee maal een olympisch record en goud voor Jutta Leerdam en zilver voor Femke Kok.
Op dinsdag begon het een beetje te sneeuwen. Het lijkt wel een sprookje. Ik ben (alweer) bij de Starbucks koffie gaan proeven. De Starbucks zit in een grote boekhandel. De baristas zijn ontzettend aardig, vragen waar ik vandaan kom en feliciteerden me met het schaatssucces. Op het plein staan diverse kerken en in de winkelstraat zijn de bomen met lichtjes versierd. Er zijn talloze tweedehands winkeltjes. Kijken kijken niet kopen dus.
Vandaag hebben we de rest van de bezienswaardigheden in het centrum van Trondheim bekeken. We gaan steeds gemakkelijker lopen op de glibberige straatjes en trottoirs. Spikes hebben we niet nodig. Ik ben ook nog op zoek gegaan naar een nieuwe winterjas. Helaas kost die hele mooie dik €850 en dat vind ik wat te veel. We zijn voor de derde keer gaan eten bij Una, een pizzeria met bar vlak bij ons hotel. We nemen iedere keer een ander type. Eén pizza is ruim voldoende voor ons beiden.
Vanmorgen na, een heel uitgebreid en ontzettend lekker ontbijt, zijn we de omgeving gaan verkennen. Margreet weet nu waar ze volgende week (zonder mij) kan gaan winkelen. Na een korte koffiestop vervolgden we onze ontdekkingstocht naar de Kristiansten vesting van waaruit je een mooi uitzicht over de stad hebt.
