Op maandag en dinsdag was het vergaderen geblazen. De voorzitter liet ons de eerste dag al vroeg gaan en dat moesten we natuurlijk tijdens de tweede dag bezuren want toen kwamen we in tijdnood. Ik probeer me in te houden bij de overvloedige lunches en ook ‘s avonds probeer ik een lichte maaltijd tot mij te nemen. Dat lukt vrij aardig. Op maandag Cevapcici en vandaag de alom bekende inktvisjes. Complimenten aan de kok gegeven vandaag.
Het was vanmorgen vroeg op om de vlucht van Schiphol naar Dubrovnik te halen. Er was best wel veel mist onderweg. Bij Amsterdam ging het goed mis toen er een vrachtauto dwars over de weg ging en een personenauto over de kop. Wij zaten er net achter. Wat er precies gebeurd is weet ik niet. Ik was bezig met het ontwijken van brokstukken. De politie was snel ter plaatse en we konden achteruit rijden naar de afslag die we net voorbij waren gereden.
In de bus van de pier naar het vliegtuig kwam ik Øyvind uit Noorwegen tegen die vanuit Kristiansand was gekomen. Na het inchecken in het hotel zijn we samen gaan lunchen. Voor mij ligne met blitva (inktvisjes met snijbiet).
Ons hotel, het Sheraton Dubrovnik Riviera hotel ligt in Srebreno, een paar kilometer buiten Dubrovnik. Het is mooi nazomerweer met ongeveer 22 graden.
Op donderdag na de Region 1 Conference vergaderde de Administrative Council van IARU wereldwijd. Ik ben formeel nog geen lid van dat gezelschap, maar mocht de vergadering bijwonen als waarnemer. Het gaat nog steeds zoals zes jaar geleden. Het diner daarentegen was voortreffelijk en duidelijk anders dan het buffeteten in ons hotel. Iedereen genoot van de Oostenrijkse keuken.
Op vrijdag begonnen we aan de terugreis met (alweer) een stop in Marburg, iets minder dan 800 kilometer van Wenen. Onze vrees voor de beruchte vrijdagmiddag-files in Duitsland bleek gelukkig ongegrond. We hebben geen enkele file gehad en waren rond 17 uur bij Ulli, die een ander leuk restaurantje had gevonden in het oude Marburg. Margreet en ik hebben ons tegoed gedaan aan de flammkuchen.
Het laatste stukje van nog geen 400 kilometer deden we op de zaterdagmorgen.
Het ontbijt in ons hotelletje was prima. De oudere dame die de bediening deed moest ook zorgen voor het innen van rekeningen. Dat was een heel gedoe met de computer. Wij hebben het maar even afgewacht en zowaar ging het toen wij aan de beurt waren heel snel. Om 9 uur vertrokken we richting Wenen, alwaar we precies op het middaguur arriveerden in Parkhotel Schönbrunn. Terwijl we wachtten tot onze super de luxe kamer beschikbaar kwam konden we al lekker kletsen met de andere deelnemers aan de IARU Region 1 General Conference. Sommigen hadden we al jaren niet gezien.
Vandaag reden we ongeveer 480 kilometer naar het Zuiden met bestemming Deggendorf in het Bayerische Wald. Wegens een lekkage van “iets” hebben we de auto laten nakijken in een Ford garage daar. Hij lekt wat olie. Het is (nog) niet alarmerend. Het consult was gratis. Ik heb de monteurs een dikke fooi gegeven
We verblijven in een gezellig hotelletje Haus Kräh beim Krahwirt en hebben genoten van onze schnizza, een pizza op een schnitzel-bodem.
Vandaag hadden we een vol programma. Margreet ging al voor acht uur op pad om te verven en ik heb de camper reisklaar gemaakt omdat we naar een andere camping gingen: MarinaPark Residentie Bloemendaal, dat vroeger familiecamping Vogelenzang heette. Het is heel wat anders dan de Ruigenhoek. Er staat zelfs nog groen gras hier en de kinderen kunnen voetballen zonder dat er grote stofwolken ontstaan.
‘s-Middags zijn Margreet en ik heel even naar het strand gegaan. Het was veel te warm en we zijn weer snel weggegaan. Na een snelle douche op de camping zijn we lekker gaan eten bij Chris en Rianne. Inmiddels is de zon aan het zakken en wordt de temperatuur weer aangenaam.
Margreet is weer gaan verven bij Chris, maar vandaag met een vroege stop. Om vijf uur gingen we met Chris en Rianne naar het stand bij de Langevelderslag in Noordwijk om daar samen met de rest van Nederland en een zeehond te genieten van de bijna volledige zonsverduistering. Ben en Pauline waren er ook. We hadden natuurlijk geen speciale eclipsbril, maar met een chipszak ging het ook wel. We gingen voor de drukte weg om op de camping naar vallende sterren te kijken. Dat werd helaas niets. Er waren te hoge bomen en te veel strooilicht.
Het was een koude nacht en daardoor hebben we prima geslapen. Volgens RTL nieuws heeft het in de Schoorlse duinen bij Alkmaar zelfs gevroren. Daar hebben we onder ons dekbed geen last van gehad. Een speciale vermelding verdient het avondeten, zalm met zwarte rijst. Nog nooit eerder gehad en heel smakelijk.
Er waren flinke regenbuien die zorgden voor de broodnodige afkoeling. Met 18° in de ochtend voelt het zelfs fris aan. Verder was ik mijn starlink verbinding kwijt en toen ik buiten kwam ook de schotel van de Starlink. Die was omgewaaid en lag verstopt in de bosjes. Inmiddels werkt alles weer en ben ik tot de conclusie gekomen dat je voor een betrouwbare satelliet verbinding in veel gevallen geen mastje nodig hebt. Inmiddels zijn we thuis. De binnentemperatuur is meer dan 27 graden en we hebben alle deuren en ramen tegen elkaar open gezet. De zwarte bessen zijn rijp. Margreet is aan het oogsten voordat de vogels dat doen.