Op maandag en dinsdag was het vergaderen geblazen. De voorzitter liet ons de eerste dag al vroeg gaan en dat moesten we natuurlijk tijdens de tweede dag bezuren want toen kwamen we in tijdnood. Ik probeer me in te houden bij de overvloedige lunches en ook ‘s avonds probeer ik een lichte maaltijd tot mij te nemen. Dat lukt vrij aardig. Op maandag Cevapcici en vandaag de alom bekende inktvisjes. Complimenten aan de kok gegeven vandaag.
Het was vanmorgen vroeg op om de vlucht van Schiphol naar Dubrovnik te halen. Er was best wel veel mist onderweg. Bij Amsterdam ging het goed mis toen er een vrachtauto dwars over de weg ging en een personenauto over de kop. Wij zaten er net achter. Wat er precies gebeurd is weet ik niet. Ik was bezig met het ontwijken van brokstukken. De politie was snel ter plaatse en we konden achteruit rijden naar de afslag die we net voorbij waren gereden.
In de bus van de pier naar het vliegtuig kwam ik Øyvind uit Noorwegen tegen die vanuit Kristiansand was gekomen. Na het inchecken in het hotel zijn we samen gaan lunchen. Voor mij ligne met blitva (inktvisjes met snijbiet).
Ons hotel, het Sheraton Dubrovnik Riviera hotel ligt in Srebreno, een paar kilometer buiten Dubrovnik. Het is mooi nazomerweer met ongeveer 22 graden.
Op donderdag na de Region 1 Conference vergaderde de Administrative Council van IARU wereldwijd. Ik ben formeel nog geen lid van dat gezelschap, maar mocht de vergadering bijwonen als waarnemer. Het gaat nog steeds zoals zes jaar geleden. Het diner daarentegen was voortreffelijk en duidelijk anders dan het buffeteten in ons hotel. Iedereen genoot van de Oostenrijkse keuken.
Op vrijdag begonnen we aan de terugreis met (alweer) een stop in Marburg, iets minder dan 800 kilometer van Wenen. Onze vrees voor de beruchte vrijdagmiddag-files in Duitsland bleek gelukkig ongegrond. We hebben geen enkele file gehad en waren rond 17 uur bij Ulli, die een ander leuk restaurantje had gevonden in het oude Marburg. Margreet en ik hebben ons tegoed gedaan aan de flammkuchen.
Het laatste stukje van nog geen 400 kilometer deden we op de zaterdagmorgen.
Vanmiddag waren de verkiezingen van het Executive Committee van IARU Region 1. Als eerste werd er gestemd over de President, de vice President, de secretaris en de penningmeester. Daarna werd gestemd over de overige leden van het bestuur. Ik was de enige kandidaat voor President, net als de secretaris en de penningmeester voor hun functies.
Op de foto hierboven staat het nieuwe westuur van IARU Region 1: Van links naar rechts Ahmad 9K2BD (Koeweit), Ashraf 3V9A (Tunesië), Joseph 5B4APB (Cyprus), Flo OE3FTA (Oostenrijk), Hans PB2T (Nederland), Ana EI5IXB (Ierland), Vera HB9EYH (Zwitserland), Dennis ZS4BS (Zuid Afrika), Markus DL8GM (Duitsland)
Het ontbijt in ons hotelletje was prima. De oudere dame die de bediening deed moest ook zorgen voor het innen van rekeningen. Dat was een heel gedoe met de computer. Wij hebben het maar even afgewacht en zowaar ging het toen wij aan de beurt waren heel snel. Om 9 uur vertrokken we richting Wenen, alwaar we precies op het middaguur arriveerden in Parkhotel Schönbrunn. Terwijl we wachtten tot onze super de luxe kamer beschikbaar kwam konden we al lekker kletsen met de andere deelnemers aan de IARU Region 1 General Conference. Sommigen hadden we al jaren niet gezien.
Vandaag reden we ongeveer 480 kilometer naar het Zuiden met bestemming Deggendorf in het Bayerische Wald. Wegens een lekkage van “iets” hebben we de auto laten nakijken in een Ford garage daar. Hij lekt wat olie. Het is (nog) niet alarmerend. Het consult was gratis. Ik heb de monteurs een dikke fooi gegeven
We verblijven in een gezellig hotelletje Haus Kräh beim Krahwirt en hebben genoten van onze schnizza, een pizza op een schnitzel-bodem.
Er waren flinke regenbuien die zorgden voor de broodnodige afkoeling. Met 18° in de ochtend voelt het zelfs fris aan. Verder was ik mijn starlink verbinding kwijt en toen ik buiten kwam ook de schotel van de Starlink. Die was omgewaaid en lag verstopt in de bosjes. Inmiddels werkt alles weer en ben ik tot de conclusie gekomen dat je voor een betrouwbare satelliet verbinding in veel gevallen geen mastje nodig hebt. Inmiddels zijn we thuis. De binnentemperatuur is meer dan 27 graden en we hebben alle deuren en ramen tegen elkaar open gezet. De zwarte bessen zijn rijp. Margreet is aan het oogsten voordat de vogels dat doen.
Op donderdag heb ik samen met Pertti en Ric onze stand ingericht. Door miscommunicatie was er geen beeldscherm voor presentaties. De mediamarkt bracht uitkomst er voor weinig bemachtigde Pertti een 55 inch scherm. ‘s-Avonds zijn we weer naar de Griek gegaan. Deze keer waren er geen bekenden.
Op vrijdag ging de beurs open. Het leek rustig, maar toch bleek het aantal bezoekers ongeveer gelijk aan voorgaande jaren. Op vrijdagmiddag is traditiegetrouw de informal meeting voor IARU leden. Belangrijk onderwerp is het kiezen van een nieuw bestuur bij de drie-jaarlijkse vergadering in september. Op dit moment zijn er slechts twee kandidaten, terwijl er negen nodig zijn.
We zijn samen met 65 andere leden van de European DX Foundation en de German DX foundation gaan eten bij Asia World dat een apart hoekje voor ons had vrijgehouden. Het was heel erg lekker en en heel erg gezellig.
Op zaterdag had ik een zogenaamd vijf minuten gesprek met Andreas de penningmeester van Region 1. Het duurde meer dan een half uur. Inderdaad kwam na vijf minuten de aap uit de mouw: Of ik mij verkiesbaar wilde stellen als President voor IARU Region 1. Ook van andere kanten werd er druk op mij uitgeoefend.
Eten deden we alweer bij de Griek. Opmerkelijk feit is we dit jaar geen onweer hebben gehad.
Op zondag morgen hebben we onze spullen gepakt en zijn we begonnen aan de thuisreis. Met airco hadden we geen enkel probleem met code rood, wit of blauw en om half drie kwamen we aan bij camping de Fuusekaul / de Reenert in Heiderscheid Luxemburg. Het zwembadwater is lauwwarm met een temperatuur van 31 graden. De buitentemperatuur is 29 graden. Al met al een stuk comfortabeler dan de parkeervlakte in Friedrichshafen. Het nadeel is dan weer dat je geen echte band hebt met de overige campinggasten.
Vandaag waren we te gast bij de Koningklijke Unie van Belgische Zendamateurs, die hun jaarlijkse vergadering traditiegetrouw hielden op de zaterdag voor moederdag. In het verleden hebben we talloze van deze vergaderingen bijgewoond en we bewaren fijne herinneringen aan de heel gezellige diners. Gelukkig waren onze Belgische vrienden ons niet vergeten en ook zonder officiële IARU of VERON functie konden we erbij zijn in de citadel van Namen. Als altijd was het eten uitstekend met scampi vooraf, speenvarken als hoofdgerecht en voor Margreet zelfs twee toetjes: tiramisu en tarte tatin. De aanwezige dames werden verrast met een vervroegd moederdagcadeau in de vorm van een prachtig boeket. Gelukkig hoefden we die avond niet naar huis te rijden en na een prima nachtrust in het Ibis Styles hotel met een gezamenlijk ontbijt met de andere buitenlandse gasten en onze gastheren en-dame zijn we weer richting Nederland gegaan.