Archives

All posts by Hans BT

Betuwse fruitrally

Vanmorgen zijn we naar Tiel gefietst om te kijken naar de auto’s die deel namen aan de Betuwse fruit rally. Eric, de vader van Pauline, was een van de deelnemers met zijn Aston Martin DB6, een schitterende olijfgroene GT, met onder de motorkap een 4 liter zescilinder lijn motor. Eric werd vergezeld door Ben en Derk die zich een ritje in deze prachtige auto niet lieten ontgaan.

Poespas

We zijn een paar dagen in Hillegom geweest om op de poes van Chris en Rianne te passen. Op woensdag zijn we door de bollenvelden, althans wat daar nog van over was, gaan fietsen. Het leverde een flink aantal kleurrijke plaatjes op. Hierboven is het huis van Chris en Rianne onzichtbaar aan de horizon. Eten deden we bij Massy, een van de vele Turkse eettentjes in Hillegom.

Het schitterende weer van woensdag werd overtroffen door dat van donderdag en we besloten naar het strand bij Langevelderslag te gaan. Er waren zelfs dappere mensen die de zee in durfden. Thuis gekomen moesten we eerst het fijne strandzand, vastgeplakt door zonnebrandolie, afboenen. ‘s Avonds gingen we eten bij Da Fratello, een Italiaans restaurant. Toen we binnen kwamen was het nog vrij rustig, maar in een mum van tijd zat het restaurant bijna vol. De tafel naast ons was bezet door een Nederlands sprekende Aziatische familie, met keurig opgevoede kinderen. Een paar minuten later kwamen er wat mannen met tulbanden binnen die meteen met tafeltjes begonnen te schuiven. Dat was een familie Sikhs die kennelijk de Keukenhof had bezocht. Margreet haar lasagne en mijn pizza smaakten prima.

De poes, genaamd Goreng, was over het algemeen heel lief. Alleen kreeg ze het toen het donker werd op haar heupen. Verder was de kat vanmorgen even kwijt, totdat er gemiauw uit de ruimte onder de keukenkastjes kwam.

wachten tot we aan boord kunnen.

Vanmorgen na het ontbijt zijn we richting Italiaans vasteland vertrokken vanuit de haven van Olbia. Het waaide behoorlijk, vooral in de opening tussen Sardinië en Corsica ging het tekeer met windkracht 8 tot 9. Margreet had uit voorzorg een reistabletjes ingenomen en dat hielp voldoende. In de luwte van Corsica waren er nauwelijks schuimstrepen te zien, maar toen we Corsica voorbij waren begon het weer te waaien. Dus een tweede pilletje voor Margreet. Net als op de heenweg trakteerden we onszelf op een uitgebreide lunch. In het restaurant werd ons een tafeltje geadviseerd met uitzicht naar achteren. Ze zeiden het niet, maar het had met de harde wind te maken. De veerboot is groot en ligt heel stabiel in het water. Het eten bleef keurig liggen op ons bord. Het is op de dagboot erg rustig. Er zijn maar 70 passagiers, terwijl er op de nachtboot wel 900 waren. Bij aankomst zagen we dat er de nodige voorzorgsmaatregelen waren genomen om de auto’s op het dek te houden.

We hebben overnacht op dezelfde camping als op de heenweg. Nu was het campingstaurant wèl geopend. Ze hebben verrukkelijke pizza’s en een heel enthousiaste bediening.

De volgende morgen gingen het verder richting huis met een tussenstop in Thalwil (alweer). Het weer Noord van de Alpen was totaal anders dan aan de Italiaanse kant. Toen we de Gotthardtunnel uitkwamen was de wereld ineens wit. Op donderdag deden we het laatste stuk naar Ingen. Ook nu was er nog wat sneeuw. Gelukkig was het in Duitsland helemaal droog.

In Nederland aangekomen ging onze Navara over de 300.000 km. Ruim voor Italiaanse etenstijd zaten we aan het avondeten.

In iets meer dan een week tijd hebben we ruim 2800 km gereden en 600 km gevaren. We zijn zo mooi in vakantiemodus gekomen.

De voornaamste reden voor ons verblijf op Sardinië is de uitnodiging van Paul HB9DST om samen met hem te vieren dat hij vanuit 100 SOTA associations actief is geweest. Sardinië is voor hem nummertje 101. Voor mij is Sardinië een nieuw land (nummer 90) van waaruit ik zend-actief ben geweest.

Het grootste deel van onze groep

Natuurlijk moesten er ook enkele bergtoppen worden bedwongen. Op zondag deden we twee makkelijke summits met voldoende plaats om ieders antennes op te stellen.
IS0/IS-303 (Punta Berritta) was een 10 punter en IS0/IS-096 (Lu Colbu) was na een korte wandeling goed voor 6 punten.

Golfo Aranci

Op maandag bedwongen we na een stevige wandeling IS0/IS-266 (Semaforo) voor slechts 1 punt. Dat krijg je als je je focust op de kortste route en niet verder op de kaart kijkt dan je neus lang is. Op de top werden we verrast met een stukje Marconi geschiedenis: vanaf deze locatie deed hij al in de jaren 30 microgolf testen.

‘s Avonds was er diner dat was georganiseerd door Toni, een van Paul’s dochters. Iedereen hield en korte toespraak. Het eten was goed en de sfeer voortreffelijk

De weersvoorspelling voor de komende dagen is niet zo goed en daarom besloten we Sardinië te verlaten. We hebben nog even met het idee gespeeld om naar Corsica te gaan, waar het weer iets beter zou moeten zijn, maar gezien de afvaart tijden van de veerboot besloten we om naar Livorno over te steken.

We zijn onderweg naar Sardinië. Op woensdag vertrokken we naar Thalwil bij Zürich voor onze eerste 770 kilometer. We hadden twee files, de eerste net voorbij Nijmegen zorgde voor ruim een half uur vertraging, de tweede net voor aankomst zorgde ook voor een half uur extra. We hebben overnacht bij Paul die helemaal is ingericht op het ontvangen van gasten.

Dag twee voerde ons naar Livorno, zo’n 575 kilometer rijden, waar we rond half zes in de middag aankwamen. We besloten om niet in de gribus bij de haven te overnachten, maar om op een camping te gaan staan. Daarvan zijn er genoeg in de directe omgeving.

De camping lag precies onder de aanvliegroute van het vliegveld bij Pisa. Gelukkig werd ‘s nachts niet gevlogen en afgezien van de vogels die af en toe herrie maakten was het heerlijk rustig.

Ondanks alle aansporingen om toch vooral op tijd te boeken heb ik er een echte last minute van gemaakt en de veerboot op het allerlaatste nippertje geboekt. Dat resulteerde in een flinke besparing. In plaats van te lunchen in het selfservice restaurant deden we een verrassingsmenu in het a la carte restaurant en dat was een groot succes. Alles behalve de fles water van drie euro, was inbegrepen in een vast bedrag. Daarna was het tijd voor middag dutje op een van de vele vrije banken in het zitgedeelte van de boot. Reizen buiten het seizoen heeft zijn voordelen.

Vandaag zijn we naar Groningen gegaan voor de afscheidsreceptie ter gelegenheid van de pensioen van Jaap Steenge. Jaapt werkt voor RDI (voorheen Agentschap Telecom) en we kennen hem al jaren. Voor de reis van Groningen naar Culemborg maakten we gebruik van een gratis kaartje dat we hadden gekregen van het veteranen instituut. Ondanks het feit dat ik al meer dan 40 jaar niet in de tweede klas had gereisd viel het niets tegen. Onderweg stapten steeds meer gasten voor de receptie in de trein en het werd zelfs gezellig. De trein kwam zowaar op tijd aan in Groningen en precies om 4:00 uur sloten wij aan in de toen nog korte rij om Jaap de hand schudden. We hebben gezellig gebabbeld met tal van oude kennissen, kortom het was de moeite van de reis waard. Ook de terugweg verliep voorspoedig. Alleen vroegen we ons af waarom conducteurs bij de kaart controle een kogelvrij vest moeten dragen. De reden daarvan lazen we de volgende dag in de krant: gedoe bij Amersfoort.

mini Keukenhof

De Betuwe staat weer in volle bloei. De standaard foto’s van de perenbloesem zullen we jullie dit jaar besparen. Daarvoor in de plaats hebben we een foto van ons tulpenveldje. De kleur is anders dan we hadden besteld en duidelijk geen “mix”.

Verder zijn we ons aan het voorbereiden op ons komende voorjaarstripje. Ben heeft ons geholpen om de camper weer op de Navara te zetten en over anderhalve week hopen we te vertrekken.

asperges

Ook dit is een jaarlijks terugkerend ritueel. Voor het geval jullie het niet wisten: ze zijn er weer en ze smaken voortreffelijk

iMac

Vandaag ben ik naar het Wohnkabinencenter vlakbij Wuppertal geweest om daar nieuwe spanbanden voor de camper te halen. Die had ik ook kunnen laten opsturen natuurlijk, maar even pop-up campers kijken was de echte reden voor deze rit. Wat zijn die duur geworden sinds wij onze Wildcat kochten in 2017.

Op de heenweg ging ik langs bij Gharib, de computer-Turk in Tiel. Het was de bedoeling dat hij mijn oude iMac weer van een operating system zou voorzien, maar ik moest hem eraan herinneren dat ik op zoek ben naar een verjaardagscadeau,. Om een uur of drie ‘s-middags was ik weer terug in Tiel. Daar stond een heel mooie twee jaar oude iMac met M1 processor op mij te wachten voor een heel vriendelijke prijs. Er was al op gerekend dat ik het OS op de oude computer niet meer nodig had.

Amsterdam

Vanmiddag brachten we een bezoek aan Brigit en David, die in het Rembrandtpark in Amsterdam wonen. We hadden wat extra parkeertijd (maar liefst 5 Euro per uur!) ingekocht om ook nog een bezoek aan de Apple winkel te brengen. We zijn er bijna uit wat voor kleur de nieuwe iMac moet hebben. Tot slot zijn we gaan kijken bij Prijatelji een winkel met Balkan producten. Gelukkig was het niet alleen een webwinkel en werden we door een levende dame bediend. We hebben twee verschillende soorten Kulen, pittige worst uit Slavonië (nee geen Slovenië), gekocht en een fles Vranac wijn uit Montenegro.