Ik slaag er nog steeds niet in de toegangspoort open en dicht te maken. Soms helpt het om er flink aan te morrelen.
Op de meeste toppen staat hier een kerk. Vandaag waren we op de Puig de Bonany met een kerk met mooie glas in loodramen en prachtige kerkmuziek. Daar word je stil van en ik denk weer aan mijn vader die in zo’n koor zong, waarvan ik de muziek pas later ging waarderen.
Onze tweede top was Santuari de Cura. Op de weg er naar toe waren weer veel wielrenners op een steil en smal haarspeldbochtig weggetje met bomen langs de kant.
Boven op de top was een restaurant en we konden heerlijk in de zon zitten op schoon grasveld.
Palma was een beetje druk. We hebben heel even geprobeerd een parkeerplaats te vinden en zijn toen snel verder gereden.
Na het ontbijt zijn we naar de Santa Magdalena gereden, waar we na een korte wandeling SOTA EA6/MA-060 hebben geactiveerd. We zijn ook nog even in de bijbehorende kerk geweest. Daarna zijn we naar Fornalutx gereden. Volgens een van de reisgidsen is dat het mooiste dorp van Spanje. Wij zijn geen Spanje kenners en kunnen er niet over oordelen.
We zijn ook nog bij een outlet geweest waar ik een North Face sportbroek heb gescoord. Het is vandaag 26 graden en het water in ons zwembadje is inmiddels 21 graden. Dat moest even worden getest.
Een wat cryptische titel. DXFC staat voor het aantal DXCC entiteiten (landjes) waar een radioamateur is geweest. QRV geeft aan of hij daar ook heeft gezonden.
De Balearen tellen als aparte DXCC entiteit. Voor mij nummer 99. Het aantal landen waarvandaan ik heb gezonden staat nu op 92.
Vanmorgen zijn wij naar de Noordwestpunt van Mallorca gereden en zijn daar actief geweest van de Talaia d’Albercutx. Nederland een fietsland? Vergeet het maar. Op Mallorca stikt het van de wielrenners en ze rijden allemaal in de weg.
Op de terugweg kwamen we in de vestingstad Alcúdia met heel veel smalle straatjes terecht.
Gisteren zijn we weer naar de Morvan gereden. Op la Gagère kregen we een plekje met uitzicht over het dal. De afgelopen nacht heeft het flink geregend en vanmorgen was de temperatuur slechts 13 graden. Gelukkig werd het in de loop van de dag wat warmer. We zijn vandaag ongeveer 300 kilometer naar het West Zuidwesten gereden. Onderweg vonden we een leuke SOTA summit Toulx-Sainte-Croix (F/MC-175). Op het granieten platform bevindt zich een toren en is er een seismisch waarnemingscentrum. Vlakbij zijn er een kerkje en een kapel die stammen uit de 11e tot 14e eeuw. In het kapelletje bevinden zich sarcofagen. Over de geschiedenis zijn de meningen wat verdeeld. Wikipedia geeft in ieder geval geen eensluidend antwoord. zie https://fr.wikipedia.org/wiki/Toulx-Sainte-Croix. Net na drieën kwamen we aan bij Monique en Yvan in Lauzelle. Mooi op tijd voor een glaasje wijn op hun zonnige terras. Het streeklekkernij, de aardappeltaart zowel met als zonder vlees verkrijgbaar, smaakte heel goed.
Vandaag hebben we twee toppen in de omgeving van onze camping beklommen. De eerste was een hele makkelijke vlakbij het dorpje Vachères. Het enige moeilijke was om met onze auto het dorpje door te komen en daarbij tegenliggers te ontwijken. Margreet vond het niet leuk en ik vond het juist wèl leuk. SOTA top F/AM-615 (Sommet de Vachères) ligt op 870 meter hoogte en kan zelfs met de auto worden bereikt. Wij hebben ervoor gekozen het laatste stuk te lopen. Onze tweede top was F/AM-823 (La Colle) 779 m hoog, een twee kilometer lange wandeling. Ons avondeten hebben we vandaag zelf bereid: een lekkere pilaf van de kiprestjes van gisteren.
Vlak bij onze camping ligt SOTA Summit, Mont Dône (FL/VL-077). Deze top is nog maar zeven keer geactiveerd, daarvan drie maal door mij. Bij aankomst troffen we een Nederlands stel, waarvan de dame vertelde bij het hunnebed positieve straling te ervaren. Ik vertelde haar dat er op die plek inderdaad boven normale aardstraling is en dat ik dat ook kon merken aan de luide radiosignalen. Terug op de camping zijn we gaan lunchen en hebben een middagdutje gedaan bij het zwembad.
Eigenlijk waren we het niet van plan. Toch hebben we nog een top beklommen, de Pico Chao dos Terreiros (SOTA CT3/MI-008), 1436 meter hoog, met start op 1225 meter en goed voor 4 punten. Het was een wandeling van een kleine drie kilometer heen en ook weer drie terug door een zwart geblakerd landschap. In augustus waren er hele grote bosbranden op het eiland en de gevolgen zijn nog steeds goed te zien. Ook Margreet nam de microfoon ter hand en kon weer wat SOTA puntjes bijschrijven. Na terugkomst gingen we boodschappen doen en maakten we een tochtje langs de kust waar we in Ponta Delgada (op Madeira en niet op de Azoren) een stop maakten bij het surfstrand. Morgen komt er een eind aan ons verblijf op Granny’s farm.
Vanmorgen hebben we Santana verlaten en zijn via de Zuidkust weer naar het Noorden gereden. Volgens de reisgids hoort een bezoek aan Câmara de Lobos erbij, niet in de laatste plaats omdat 75 jaar geleden Winston Churchill zijn vakantie daar heeft doorgebracht. Inderdaad de rotskust ziet er spectaculair uit.
We namen ook snel een kijkje in de kerk om vervolgens bij de haven te genieten van een kopje koffie met voor Margreet een pastel de nata, een custard-taartje.
Onze SOTA stop was op Pico Ruivo do Paul (SOTA CT3/MI-006) en daarna ging het richting Sāo Vicente waar we een bungalowtje hebben gehuurd op Granny’s farm. Als welkomstdrankje kregen we een verrukkelijk glaasje Madeira. Vandaag zijn we niet uit eten gegaan, maar hebben in ons keukentje zelf de maaltijd bereid.
Vanmorgen zijn we naar het Noorden van het eiland gereden. We parkeerden onze auto op een grote gratis parkeerplaats Achada Do Teixeira. Van daar uit wandelden we over een verhard pad naar het hoogste punt van Madeira de Pico Ruivo de Santana (SOTA CT3/MI-001). De net geen drie kilometer lange klim duurde ongeveer een uur. We konden toch merken dat we al een tijdje geen bergwandelingen hadden gedaan.
Boven op de top stond een stevige wind. Mijn antennemast zakte een paar keer in, zodat niet alle verbindingen even vlot verliepen.
Een meter of 80 onder de top is een kleine snackbar. Voor de afdaling namen we daar een lekker kopje Portugese espresso.
Toen we weer terug waren op de parkeerplaats was het tijd voor een stevige lunch met een glaasje wijn. Margreet had een lekkere omelet. Helaas was mijn varkenskarbonade niet wat ik ervan had verwacht. De gastheer bracht mijn eten niet in rekening.
In het dorpje Santana gingen we kijken bij de traditionele rietgedekte houten huisjes. We hadden de auto in een parkeergarage gezet. Het vinden van de betaalautomaat viel niet mee en voor het volgen van de betaalinstructies in het Portugees hebben we hulp van de lokale bevolking ingeroepen.
Een andere toeristische trekpleister is de Laurisilva, een oerbos van Laurierbomen dat op de UNESCO lijst staat. Vlakbij een forellenkwekerij, die we niet hebben bezocht, maakten we een korte wandeling naar een uitzichtspunt. Daarna was het tijd om ons verblijf voor de komende twee nachten op te zoeken. In de tuin van onze B&B Casa da Tia Clementina staan twee masten met amateur antennes. De Rhein Ruhr DX Association heeft hier een conteststation CR3W opgebouwd. Dat geeft een mooi plaatje.
Na al dat gewandel was het tijd voor een vroege avondmaaltijd in het dorpje.
Vanmorgen zijn we naar de Pico do Arieiro (SOTA CT3/MI-004) gereden, een hele makkelijke 8 punts SOTA summit. Het was de eerste keer dat ik vanaf Madeira in de lucht was, zodat ik weer eens een nieuwe DXCC entity aan mijn score kon toevoegen.
een antieke cruiseboot
We waren al voor de lunch terug en na een wandeling van ongeveer drie kilometer genoten we in het centrum van Funchal bij een temperatuur van 20C van een glaasje wijn en een lekker stukje vis met friet. In het centrum en ook in de de haven heerst een gezellige drukte.
Nog even een foto van Margreet aan het hotel-zwembad
