Ik slaag er nog steeds niet in de toegangspoort open en dicht te maken. Soms helpt het om er flink aan te morrelen.
Op de meeste toppen staat hier een kerk. Vandaag waren we op de Puig de Bonany met een kerk met mooie glas in loodramen en prachtige kerkmuziek. Daar word je stil van en ik denk weer aan mijn vader die in zo’n koor zong, waarvan ik de muziek pas later ging waarderen.
Onze tweede top was Santuari de Cura. Op de weg er naar toe waren weer veel wielrenners op een steil en smal haarspeldbochtig weggetje met bomen langs de kant.
Boven op de top was een restaurant en we konden heerlijk in de zon zitten op schoon grasveld.
Palma was een beetje druk. We hebben heel even geprobeerd een parkeerplaats te vinden en zijn toen snel verder gereden.