Ik schreef al over de koelkast die niet echt wilde koelen. Het lijkt erop dat de capaciteit van het zonnepaneel bij deze temperaturen niet voldoende is. De 20 Ampère 13,6 Volt voeding die ik bij me heb bracht uitkomst. Het vriesvak is weer bevroren en het bier is lekker koud.

We gingen vandaag vroeg eten en waren om 18 uur al bij een Turks tentje waar we pizza en kebab met een glaasje pinot gris uit de Elzas bestelden.

Net als vorig jaar werd er langs de weg naar de camping gras gemaaid en achter de maaimachine was een groep ooievaars zich tegoed aan het doen aan de “vrijgekomen” muizen. Helaas was het aantal ooievaars minder dan vorig jaar. Terug op de camping was het zwembad nog open. Heerlijk!

Het is warm, zo’n 33 tot 35° en we houden ons rustig. Onze dag bestaat uit het doen van boodschappen in het nabijgelegen dorpje en veelvuldig plonzen in het 20 meter bad op de camping. Eten kunnen we niet echt goed houden in de koelkast en dat is een goeie smoes om iedere avond uit eten te gaan. Vandaag aten we bij La Diligence, het Franse woord voor postkoets. Margreet had een flinterdunne Tarte Flambé (Flammkuchen) en ik de huispizza.

‘s-Nachts was het heel erg warm in de hut.

Vandaag zijn we weer een klein stukje verder naar het oosten gereden. Om 15 uur arriveerden we op onze camping in de buurt van Mulhouse. Het was 35 graden. Nadat we geïnstalleerd waren, werd het bewolk en kwam er een dreigend onweer, dat gelukkig niets werd. We gingen eten in het nabijgelegen Ensisheim, waar we belanden op het terrasje van restaurant Little Italy met een uitgebreide Italiaanse kaart. Voor Margreet werd het pasta carbonara en voor mij een pizza Vesuvio, met hete chorizo en in het midden een uitbarsting met mozzarella kaas. We hebben lekker gebabbeld met een Nederlands/Engels echtpaar uit Brussel.

Op zaterdag zijn we heel even van de af camping geweest voor een boodschap bij de supermarkt. Verder was het vooral rust met af en toe een verkoelende duik in het zwembad. Het avondeten met weer een plat du jour duurde wat langer dan gedacht om dat een van de ovens kapot was. Onder het genot van nog een glaasje wijn viel het wachten eigenlijk best wel mee.

Brood wordt ‘s-morgens door camping eigenaar François persoonlijk bezorgd bij de staanplaatsen.

Vanaf nu gaat het richting Oost, naar Friedrichshafen. Ik heb etappes van 200-300 kilometer gepland. We zijn aangekomen op camping Les Etangs de Saint Pancras in het departement Haute Saône. Het is een behoorlijk groot terrein met 30 staanplaatsen rond een viertal meertjes. We hebben een mooi plekje toegewezen gekregen met flink wat schaduw. Ondanks de bomen werkt Starlink heel goed.

De camping heeft een barretje met eenvoudig eten. Ik had ons aangemeld voor het menu van de dag, een verrukkelijke maaltijdsalade met ijsbergsla, aardappelen, ei, mozzarella, worstjes, spekjes, gedroogde tomaten en artisjokken. Eens kijken wat er morgen op het menu staat.

Als Margreet niet meteen kan slapen ligt ze door het raam naar buiten te kijken. Gisterenavond was er een niet alledaagse vertoning van de maansikkel en een planeet of ster, waarschijnlijk Venus.

Vandaag hebben we het rustig gehouden. Dat moet ook als de temperatuur 35 graden of meer is. Het water van de Seine met 22 graden zorgde voor de nodige afkoeling en ook in het camping zwembad was het bij 27 graden aangenaam. We zijn nog wel twee keer naar de supermarkt gefietst, maar dat is dichter bij dan de Jumbo in Lienden. Het hitteprotocol is hier van kracht: Het zwembad sluit om 21 uur i.p.v. om 20 uur.

Rond en na middernacht waren er wat fikse onweersbuien. Ramen dicht dus. Toen het natuurgeweld voorbij was hebben we de hut meteen weer op doortochten gezet.

Vandaag zijn we naar Troyes gefietst. Het was iets van 11 kilometer. Deze universiteitsstad heeft ontzettend veel kerken, kathedralen en mooie vakwerkhuizen. Ook de overdekte markthal was de moeite van het bezoeken waard. ’s Avonds hebben we maar weer een campingpizza gegeten, ook al was het vandaag geen pizzadag. Het bevalt goed op deze camping en daarom hebben we een nachtje bijgeboekt.

Niet van het paard, maar in het Franse departement Aube. Meer bekend is de voormalige provincie Champagne, met daarin Reims en Troyes. Het was ongeveer 550 kilometer rijden langs Antwerpen, Brussel en Charleroi. Vorig jaar waren we er al eens voor één nacht geweest en de pizza’s en Chablis in de bar van de camping waren zo goed bevallen dat we er nog eens terug wilden gaan voor meer dan een nacht. De wijn en de pizza hebben we herhaald. Een nieuwe ontdekking was een wandelpaadje naar de Seine, hier nog een smal en schoon riviertje. Het stikt hier van de Nedelanders. Kennelijk is de camping een prima eerste tussenstop voor Nederlanders onderweg naar het Zuiden.