naar Parijs

Oorspronkelijk was het plan met de auto naar Parijs te gaan. Milieustickers en hoogte van parkeergarages deden ons besluiten om met de trein te gaan. Vanmorgen vertrokken we naar Helmond, waar Laurens vijf dagen op onze auto gaat passen. Vanaf station Helmond ’t Hout begonnen we aan onze tocht richting Paris met steeds een luxere trein. Eerst met de sprinter naar Eindhoven, daarna met de intercity naar Breda, de Eurocity naar Brussel Zuid en tenslotte de Eurostar naar Parijs Noord en niet te vergeten de lokale RER trein die ons vlakbij ons hotel bracht.

We reisden op 65+ tarief en daarom onze belevenissen door de bril van bejaarden.

Hoe verder we naar het zuiden gaan, hoe gezelliger het wordt.

In Breda kon Hans niet door de poortjes met zijn barcode. Het bleek dat zijn beeldscherm niet genoeg licht had en dat er uitgezoomd moest worden.

In de Eurocity tussen Breda en Brussel ging het alarm af omdat een passagier de buitendeur open wilde doen in plaats van de WC deur

Er zijn slechts twee oplaadpunten in een coupé 1e klas,

de lichtkrant in de Eurocity werkt voor geen meter en de hele coupe vraagt zich af waar we nu eigenlijk zijn.

De Eurostar vertrok 20 minuten te laat uit Brussel, maar hij reed wel lekker door met een Max Verstappen tempo van 300+ km per uur. Onderweg een lekker hapje en een drankje. Voor het eerst vond ik het niet erg om achteruit te moeten rijden.

Vandaag ben ik 69 jaar geworden. Ben was al vroeg present om mij te helpen met de camper, die na de winterstop, nu op een andere auto moest worden bevestigd. Ik had al bevestigingsogen laten maken en styrodur platen gekocht om de boel 8 cm op te hogen. De scharnieren van de achterklep had ik laten modificeren zodat de klep op simpele wijze worden verwijderd. De achterbak van de Ford Ranger is iets smaller dan die van de Navara en achteruit onder de wildcat rijden was precisiewerk. Voordeel van de nieuwe auto met anderhalf cabine is dat de camper maar een heel klein stukje oversteekt. Dat geeft een veel stabielere wegligging.

Toen we klaar waren kwamen Chris en Rianne ons werk bewonderen en konden we aan het volgende deel van het verjaarsprogramma beginnen: Asperges eten met biefstuk van de barbecue. Deze keer geen ham erbij, maar wel botersaus en gepofte nieuwe aardappelen. Heerlijk!

egeltje gered

Op de bodem van ons lege zwembad lag een egeltje, dat nog bleek te leven. Ik heb het er maar uit getild. Na een paar minuten was het beestje van de schrik bekomen en zocht het een veilig heenkomen.

Nadat de regen voorbij was getrokken zijn we in Zoelen gestart met alweer een wandeling door de Betuwse boomgaarden. Kers, peer en nu ook appel staan in volle bloei. Het grootste deel van onze wandeling was rond kasteel Soelen, met als verste punt Kerk Avezaath.

bloesem wandeling

Lutterveld

De peren- en appelbomen staan weer in bloei, een goede reden voor een wandeling. Met start en finish in het stadje Buren deden we het Errecomse klompenpad. Zwager Cees wandelde met ons mee.

Buren

We zijn op plekjes geweest waar we nog nooit eerder waren geweest: het dorpje Erichem, het Betuws wijndomein en camping de Karekiet. Na een rondje van ongeveer negen kilometer eindigden we in Buren, waar we even een kijkje namen bij het huis dat Ben en Pauline hebben bemachtigd. De tocht sloten we af met een biertje, een koffie en appelgebak op het terras van de Pannekoekebakker.

We moesten vanmorgen vroeg opstaan om deel te kunnen nemen aan de cursus reanimatie en bediening AED, die werd gehouden in het dorpshuis in Ingen. Onder de bevlogen leiding van Conny van Medicover uit Tiel werd in vier uur tijd een achttal cursisten, allemaal lid van de Stichting Veteranen Buren, waaronder Margreet en ik wegwijs gemaakt hoe te handelen in geval van reanimatie en hoe een AED moet worden bediend. Er was ruim voldoende instructiemateriaal, waaronder slachtofferpoppen van verschillend geslacht en zelfs een met een kleurtje. Verder blijk ik een “pinda-arm” te hebben. Als je Aziatische voorouders krijg je bij de normale houding last van je (bovenste) hand. De hand die bovenop ligt moet net iets anders worden gehouden. Ook konden we werken met verschillende types AED. Aan het eind van de ochtend zat de drill er een beetje in en konden we het pand met ons diploma verlaten. Dat was een leerzame ochtend.

Toch zijn we actief

Ook al verschijnt er weinig nieuws op ons blog, toch heerst hier volop activiteit, voornamelijk in de tuin. Het fraaie lenteweer van de afgelopen weken was daarbij geen straf. Vandaag hebben we met hulp van Cees ons ronde picknickbankje, dat bijna overwoekerd was door gras en onkruid, een wat prominentere plaats gegeven. Diep verstopt onder de struiken hadden we nog genoeg hele zware grindtegels om een “verhard terras” te maken.

Ieder tweede weekend van februari vindt de PACC contest plaats. Het is dan de bedoeling dat de rest van de wereld contact zoekt met Nederland. Ooit ben ik organisator van deze contest geweest en daardoor ben ik het aan mijn stand verplicht aan deze contest mee te doen. Vorige week heb ik de door Margreet geconstrueerde dipool antenne veranderd zodat deze niet allen op de 15 meter band bruikbaar is maar ook op 10 meter en 20 meter. Het is nu een driebands linked dipole. Het omschakelen van band doe je door klemmetjes vast of los te maken. Het werkte als een speer en ik ben bijzonder tevreden met het resultaat: Er staan maar liefst 578 verbindingen in het log.

Laatste dag

Vanmorgen zijn we via de Noordkust naar de Oostpunt van Madeira gereden. Ook daar zijn prachtige vulkaankliffen te bewonderen.

Voor onze lunch vonden we een mooi terras aan de haven van Machico, waar in 1420 ontdekkingsreiziger kapitein João Gonçalves Zarco voet op Madeira zette. Of hij toen ook al een glaasje witte wijn en zeebaars kreeg vermeldt de geschiedenis niet. Wij hebben het ons in ieder geval goed laten smaken. Onze laatste nacht op Madeira is vlak bij het vliegveld in het Santa Cruz Village hotel,

Tijdens onze verkenningstocht door het dorpje kwamen we op het kerkplein twee leuke terrasjes tegen. Het was er best wel druk. Toen we een kwartiertje later terugkwamen om te eten waren de terrasjes leeg. Alle gelovigen waren van het terras verplaatst naar de kerk en de mis werd via een geluidsinstallatie in de kerktoren duidelijk ten gehore gebracht. Verderop in het dorp was er een concert van het brandweer fanfarekorps. Ook dat was een onverwacht stukje lokale folklore.