Dankzij Peter, die af en toe bij ons komt klussen, heb ik een vrij bijzondere wilde plant kunnen fotograferen. De bijenorchis is niet super zeldzaam, maar zie ze maar eens te vinden
Chris en Ben zijn beiden in het land en vandaag was het tijd voor een verlaat verjaardagsfeest. Afgelopen dinsdag heb ik in Herveld een biggetje van ongeveer 14 kilo gekocht. Kleiner was er niet, maar zij paste in een krat van 60×40 en ook in de koelkast. Zo’n diepgevroren beest moet maar liefst twee dagen ontdooien en daarna drie dagen in de pekel met kruiden. Op zondagmorgen heb ik de grote barbecue ontstoken en bij een temperatuur van ongeveer 150 graden werd het beestje langzaam bruin. Ik had gerekend op zes to acht uur garen, maar al na vier uur was het varkentje gaar. Het beestje bleef keurig warm in de krat (dezelfde als werd gebruik voor het pekelen, die werd afgedekt met aluminiumfolie en wat handdoeken. Rond vijf uur gingen we aan tafel en hebben ons te goed gedaan aan nasi-goreng met babi guling.
Vandaag hebben we zo’n 42 km lekker gefietst. Het was prachtig weer, 26 graden, weinig wind. Onze bestemming was Domburg, in onze jonge jaren was dit voor ons en een grote groep vrienden en vriendinnen de favoriete Pinkstervakantie-stek. Later gingen we ook met onze kinderen in de bolderwagen naar het strand in Domburg. Domburg is sinds die tijd flink gegroeid. In het stadje zijn pleintjes, winkeltjes, hotels en cafeetjes. Het doet ondanks dat er meest Duits wordt gesproken, erg knus aan. Vanaf de hogere duinen heb je een prachtig uitzicht over de blauwe zee. Ons weerzien met Domburg vierden we met een kibbeling plus frites lunch mmmm… De terugtocht ging toch iets moeizamer dan de heenweg.
Het is heel mooi weer en de Pinksterdrukte is voorbij. Een prima gelegenheid om te kijken of alles in onze camper compleet is. We gaan het zien op camping de Schoone Waardin in Ritthem bij Vlissingen. Na twee uur rijden waren we bij de AH in Vlissingen, om daar de laatste benodigdheden voor het avondeten te kopen. Precies on 14 uur kwamen we aan bij de camping, waar ons welkomstdrankje al klaar stond. Onze campinguitrusting was inderdaad niet compleet. Geen theedoek, geen oprijblokken en maar één gaspit die fatsoenlijk werkte. Een klein schroevendraaiertje had kunnen helpen. Ook niet meegenomen!
Eigen internet toegang hadden we wèl meegebracht. Starlink met meer dan 200 Mbps down is een stuk sneller dan het camping 4G netwerk.
Na het eten hebben we een korte wandeling langs de Westerschelde gemaakt. Afgezien van een heel groot containerschip viel het aantal boten wat tegen. En wat maken die schapen een herrie!
Vandaag waren we te gast bij de Koningklijke Unie van Belgische Zendamateurs, die hun jaarlijkse vergadering traditiegetrouw hielden op de zaterdag voor moederdag. In het verleden hebben we talloze van deze vergaderingen bijgewoond en we bewaren fijne herinneringen aan de heel gezellige diners. Gelukkig waren onze Belgische vrienden ons niet vergeten en ook zonder officiële IARU of VERON functie konden we erbij zijn in de citadel van Namen. Als altijd was het eten uitstekend met scampi vooraf, speenvarken als hoofdgerecht en voor Margreet zelfs twee toetjes: tiramisu en tarte tatin. De aanwezige dames werden verrast met een vervroegd moederdagcadeau in de vorm van een prachtig boeket. Gelukkig hoefden we die avond niet naar huis te rijden en na een prima nachtrust in het Ibis Styles hotel met een gezamenlijk ontbijt met de andere buitenlandse gasten en onze gastheren en-dame zijn we weer richting Nederland gegaan.
Ben en Pauline kwamen langs om asperges te eten en om mij te feliciteren met mijn verjaardag. Ze brachten een héél mooi teakhouten bankje mee
Vandaag ben ik zeventig jaar geworden en dat hebben Margreet en ik op bescheiden wijze gevierd in de sauna. De whiskey die ik kreeg heeft een wat aparte naam, maar smaakt desondanks prima. Onze beide zoons zijn niet in het land en mogen deze mijlpaal op een later moment komen vieren.
Ik slaag er nog steeds niet in de toegangspoort open en dicht te maken. Soms helpt het om er flink aan te morrelen.
Op de meeste toppen staat hier een kerk. Vandaag waren we op de Puig de Bonany met een kerk met mooie glas in loodramen en prachtige kerkmuziek. Daar word je stil van en ik denk weer aan mijn vader die in zo’n koor zong, waarvan ik de muziek pas later ging waarderen.
Onze tweede top was Santuari de Cura. Op de weg er naar toe waren weer veel wielrenners op een steil en smal haarspeldbochtig weggetje met bomen langs de kant.
Boven op de top was een restaurant en we konden heerlijk in de zon zitten op schoon grasveld.
Palma was een beetje druk. We hebben heel even geprobeerd een parkeerplaats te vinden en zijn toen snel verder gereden.
Na het ontbijt zijn we naar de Santa Magdalena gereden, waar we na een korte wandeling SOTA EA6/MA-060 hebben geactiveerd. We zijn ook nog even in de bijbehorende kerk geweest. Daarna zijn we naar Fornalutx gereden. Volgens een van de reisgidsen is dat het mooiste dorp van Spanje. Wij zijn geen Spanje kenners en kunnen er niet over oordelen.
We zijn ook nog bij een outlet geweest waar ik een North Face sportbroek heb gescoord. Het is vandaag 26 graden en het water in ons zwembadje is inmiddels 21 graden. Dat moest even worden getest.
Een wat cryptische titel. DXFC staat voor het aantal DXCC entiteiten (landjes) waar een radioamateur is geweest. QRV geeft aan of hij daar ook heeft gezonden.
De Balearen tellen als aparte DXCC entiteit. Voor mij nummer 99. Het aantal landen waarvandaan ik heb gezonden staat nu op 92.
Vanmorgen zijn wij naar de Noordwestpunt van Mallorca gereden en zijn daar actief geweest van de Talaia d’Albercutx. Nederland een fietsland? Vergeet het maar. Op Mallorca stikt het van de wielrenners en ze rijden allemaal in de weg.
Op de terugweg kwamen we in de vestingstad Alcúdia met heel veel smalle straatjes terecht.