Op donderdag heb ik samen met Pertti en Ric onze stand ingericht. Door miscommunicatie was er geen beeldscherm voor presentaties. De mediamarkt bracht uitkomst er voor weinig bemachtigde Pertti een 55 inch scherm. ‘s-Avonds zijn we weer naar de Griek gegaan. Deze keer waren er geen bekenden.

Op vrijdag ging de beurs open. Het leek rustig, maar toch bleek het aantal bezoekers ongeveer gelijk aan voorgaande jaren. Op vrijdagmiddag is traditiegetrouw de informal meeting voor IARU leden. Belangrijk onderwerp is het kiezen van een nieuw bestuur bij de drie-jaarlijkse vergadering in september. Op dit moment zijn er slechts twee kandidaten, terwijl er negen nodig zijn.

We zijn samen met 65 andere leden van de European DX Foundation en de German DX foundation gaan eten bij Asia World dat een apart hoekje voor ons had vrijgehouden. Het was heel erg lekker en en heel erg gezellig.

Op zaterdag had ik een zogenaamd vijf minuten gesprek met Andreas de penningmeester van Region 1. Het duurde meer dan een half uur. Inderdaad kwam na vijf minuten de aap uit de mouw: Of ik mij verkiesbaar wilde stellen als President voor IARU Region 1. Ook van andere kanten werd er druk op mij uitgeoefend.

Eten deden we alweer bij de Griek. Opmerkelijk feit is we dit jaar geen onweer hebben gehad.

Op zondag morgen hebben we onze spullen gepakt en zijn we begonnen aan de thuisreis. Met airco hadden we geen enkel probleem met code rood, wit of blauw en om half drie kwamen we aan bij camping de Fuusekaul / de Reenert in Heiderscheid Luxemburg. Het zwembadwater is lauwwarm met een temperatuur van 31 graden. De buitentemperatuur is 29 graden. Al met al een stuk comfortabeler dan de parkeervlakte in Friedrichshafen. Het nadeel is dan weer dat je geen echte band hebt met de overige campinggasten.

Vandaag waren we te gast bij de Koningklijke Unie van Belgische Zendamateurs, die hun jaarlijkse vergadering traditiegetrouw hielden op de zaterdag voor moederdag. In het verleden hebben we talloze van deze vergaderingen bijgewoond en we bewaren fijne herinneringen aan de heel gezellige diners. Gelukkig waren onze Belgische vrienden ons niet vergeten en ook zonder officiële IARU of VERON functie konden we erbij zijn in de citadel van Namen. Als altijd was het eten uitstekend met scampi vooraf, speenvarken als hoofdgerecht en voor Margreet zelfs twee toetjes: tiramisu en tarte tatin. De aanwezige dames werden verrast met een vervroegd moederdagcadeau in de vorm van een prachtig boeket. Gelukkig hoefden we die avond niet naar huis te rijden en na een prima nachtrust in het Ibis Styles hotel met een gezamenlijk ontbijt met de andere buitenlandse gasten en onze gastheren en-dame zijn we weer richting Nederland gegaan.

We zijn onderweg naar Trondheim in Noorwegen. Hans heeft daar volgende week een vergadering en we plakken er een paar dagen aan.

Onze rechtstreekse vlucht met een KLM cityhopper verloopt gladjes. Maar we hebben nog een half uurtje te gaan. Het weer is zonnig en we hebben mooi zicht op de besneeuwde bergen.

Inmiddels zit ik in het Geneefse vergaderritme. Ze zeggen dat het tijdschema krap er zijn extra vergadersessies ’s morgens, rond lunchtijd en ’s avonds. Als je pech hebt zit je van 8 tot 20 uur in een vergaderzaal. Gelukkig hoef ik alleen aanwezig te zijn bij de onderwerpen die van belang zijn voor zendamateurs en er is best wel tijd om gebruik te maken van het radiostation, met de speciale roepnaam 4U0ITU. De eerste dagen van deze vergadering worden vooral gebruikt op documenten te presenteren. Opvallend vond ik dat ik tegenstelling tot anderen weinig commentaar op de IARU bijdragen kreeg. Sterker nog ik kreeg veel steunbetuigingen, zelfs van administraties die anders niet echt amateur-vriendelijk zijn.

Dinsdag ben ik met Flàvio PY2ZX (een zendamateur uit Brazilië) gaan eten bij mijn favoriete kebabtent. Eigenaar Ali kent me nog steeds en het gaat hem heel goed. Dat leid ik af uit het feit dat hij tijdens etenstijd zelf niet veel doet en zich laat bedienen door zijn personeel.

Op woensdag mocht Flàvio kiezen. Hij wilde pasta en ik een pizza. Vanwege de hevige regen bleven we dicht bij zijn en mijn hotel en aten bij Au Petit Chalet. Als voorafje had ik zes escargots. Twee schelpen bleken leeg, maar dat werd door de ober keurig opgelost.